Unia personalna – (łac. persona - osoba) związek dwóch lub więcej państw posiadających wspólnego monarchę (króla), przy zachowaniu odrębnego systemu instytucji państwowych.
Przykładem może być, trwająca w latach 1603 – 1649 i 1660 - 1707, unia Anglii i Szkocji pod berłem Stuartów, Anglii z Holandią w latach 1688 - 1702 i unia Polski z Litwą w latach 1385 - 1569 (z przerwą w latach 1440 - 47 i 1492 - 1501).
Obecnie charakter unii personalnej mają związki niektórych byłych kolonii brytyjskich z Wielką Brytanią - wspólną głową państwa dla tych krajów (między innymi Kanady, Australii, Nowej Zelandii, czy Jamajki) jest Elżbieta II.